ذخایر منیزیت در ایران، حدود ۲ درصد از مساحت کل کشور، چیزی معادل حدود ۳۲ هزار کیلومتر مربع را به خود اختصاص داده است. جنوب شرق ایران از بیرجند تا زاهدان با توجه به ویژگی‌های زمین شناسی خاص خود دارای پتانسیل فوق‌العاده‌ای از ذخایر منیزیتی می‌باشد و در این میان جنوب غرب زاهدان از موقعیت ویژه‌ای برخوردار  است بیش از ۸۰% ذخایر منیزیت کشور در این زون واقع شده‌اند.

این ماده معدنی به دلیل خواص منحصر به فردی مانند مقاومت بالا در برابر حرارت و خوردگی، کاربردهای گسترده‌ای در صنایع مختلف یافته‌اند. از جمله این کاربردها می‌توان به تولید مواد نسوز مانند آجرهای منیزیمی در کوره‌های صنعتی، افزودنی در تولید سیمان برای بهبود مقاومت و دوام، عامل آلیاژی در تولید فولاد، تولید مواد شیمیایی متنوع مانند آنتی‌اسیدها و ملین‌ها، کود کشاورزی و همچنین استفاده در صنایع کاغذسازی، رنگ‌سازی و تولید مواد ساختمانی اشاره کرد. این تنوع در کاربردها، به همراه تقاضای رو به رشد صنایع مختلف، منجر به سودآوری بالای استخراج و فرآوری منیزیت می‌شود.

مقدار صادرات و واردات منیزیت در جهان در سال 2023 برابر با 4 و 0.8 میلیون تن و به ارزش 103 و 142 میلیون دلار می‌باشد.

معادن منيزيت ايران توانايی توليد سالانه حدود 300 هزار تن منيزيت با خلوص‌های مختلف را دارند؛ این میزان تولید منیزیت، می‌تواند ايران را به دومين توليدكننده بزرگ منيزيم در دنیا تبديل كند. در ايران، نياز سالانه به اكسيد منيزيم حدود 60 درصد از طريق توليد داخلی تأمين می‌شود و مابقی از كشورهای همسايه و چين وارد می‌شود . بر اساس اطلاعات گمرك طی سال های اخير صادراتی ثبت نشده است و تنها در سال های 97 و 98 منيزيت به كشورهای هند، چين و امارات صادر شده است. اين آمار بيانگر افزايش تقاضا برای توليد محصولات پايين دستی منيزيت در كشور و در نتيجه مصرف داخلی منيزيت می‌باشد. این در حالی است که در سال 1402 مقدار 6200 کیلوگرم منیزیت به کشور وارد شده است.

سرمایه‌گذاران می‌توانند با تولید داخلی این محصول، سهم بازار  5 میلیارد دلاری را از آن خود کنند.